• Arnhem: 026 84 83 148 
    Nijmegen: 024 22 101 22 
    's-Hertogenbosch: 073 22 100 82
    Wageningen: 0317 703 017  
  • Als uitvaartondernemer krijg ik vaak de vraag hoe ik om ga met al het verdriet dat ik tegenkom tijdens het begeleiden van nabestaanden en het regelen van een passende uitvaart. Dat is niet gek, want als uitvaartondernemer maak ik nu eenmaal heel wat emotionele situaties mee. En elk van die situaties is weer anders. Dat doet wat met mij. Als uitvaartondernemer, maar ook als mens.

    De eerste stap

    Het begint vaak bij de familie van de overledene. Op het moment dat ik bij de nabestaanden naar binnenstap ben ik benieuwd naar welk beroep de familie op mij gaat doen en waarin ik hen bij kan staan in een heftige, maar vooral ook bijzondere periode in hun leven. Ik ga meteen op zoek naar de dynamiek binnen een familie. Ik vind het reuze interessant om te zien en ervaren hoe het binnen een familie geregeld is. Wie meldt het overlijden? Wie opent de voordeur? Wie serveert de koffie en wie neemt het voortouw in het gesprek?

    Een inzicht in de verhoudingen binnen een familie geeft mij een goed beeld van de kwaliteiten van ieder familielid. Met mijn ervaring en mensenkennis kan ik daar vervolgens rekening mee houden in de dagen waarin de uitvaart geregeld wordt en wanneer het afscheid plaatsvindt. Ik krijg vaak terug dat dit erg gewaardeerd wordt. En juist dat maakt het werk als uitvaartondernemer zo bijzonder.

    Iedere situatie is anders

    Soms verzorg ik het afscheid van iemand die een lang ziekbed heeft gehad. Andere keren verzorgen we de uitvaart voor iemand die is omgekomen bij een ongeval, een suïcide, een moord of een ander onverwacht overlijden. Het verdriet kan groot zijn en soms is er meer berusting. Af en toe is er geen familie meer of zijn de familieleden, om welke reden dan ook, niet meer in beeld. Dan komt het voor dat de uitvaart besproken wordt met een notaris, zaakwaarnemer of begeleider.

    Geen twee situaties zijn hetzelfde. Maar met persoonlijk contact en een professionele houding weten we altijd de nabestaanden bij te staan en een passende uitvaart te verzorgen. Dat vormt voor mij de rode draad door het werk als uitvaartondernemer.

    Emoties als mens

    Het laat zich niet voorspellen waar ik als mens door geraakt wordt. Overlijdens van mensen op jonge leeftijd zijn bijvoorbeeld altijd heftig en bij overlijdens op zeer hoge leeftijd lijken de nabestaanden het makkelijker te kunnen accepteren en heerst er meestal meer berusting. Vaak is het iets waardoor ik geraakt wordt, dat een link heeft met mijn eigen situatie of iets waarvoor ik zelf bang ben dat het mij overkomt.

    Zo vind ik het moeilijk om te horen als de partner van de overledene vertelt over dat hij of zij na een lang huwelijk of samenzijn ineens zijn/haar partner moet missen. Al helemaal als de overledene onverwachts is heengegaan en de partner niets meer kan zeggen tegen zijn geliefde. Een brok in mijn keel. Ondanks mijn ervaring kan ik me niet voorstellen hoe dat voelt. Mijn conclusie is eigenlijk dat het zich niet laat voorspellen en dat is wat mij enorm fascineert.

    Zelf heb ik na het overlijden van mijn oma gevoeld hoe het is om iemand waar je zielsveel van houdt te verliezen. Hoe het is om verder te gaan met belevingen en herinneringen van diegene en om het gemis van een dierbare te ervaren. 

    Om goed om te kunnen gaan met dat wat ik tijdens mijn werk ervaar, heb ik het vaak met Koen over wat wij tijdens ons werk allemaal meemaken. Koen is inmiddels al ruim 3 jaar als uitvaartverzorger werkzaam voor mijn onderneming. We delen vaak praktische zaken ter voorbereiding van een uitvaart met elkaar. Maar ook bespreken we wat een situatie met ons doet en hoe we er mee omgaan.

    Tevens vind ik het fijn om in mijn vrije tijd te zwemmen, naar de sportschool te gaan, om er samen met mijn partner op uit te gaan, om met vrienden afspreken of om helemaal alleen een dagtrip maken naar een stad. Wat reizen om even afstand te nemen en los te laten. Maar ik kan ook al erg genieten van een heerlijke cappuccino met een taartje en het lezen van de krant in één van de horecagelegenheden in de regio. Omdat ik weet dat het zo afgelopen kan zijn. Als uitvaartondernemer ga ik er weliswaar bewuster mee om, maar niet constant. Er moet immers genoeg tijd en ruimte zijn om het leven te vieren.

     

     

    Begeleiding bij emoties

    Wilt u graag steun bij het verwerken van het verlies van een dierbare of begeleiding tijdens het rouwproces? Of gewoon even een luisterend oor? We zijn altijd voor u bereikbaar en we onderhouden goed contact met een coach die u eventueel verder helpt met fijne nazorg.

     

    MEER OVER NAZORG