• Arnhem: 026 84 83 148 
    Nijmegen: 024 22 101 22 
    's-Hertogenbosch: 073 22 100 82
    Wageningen: 0317 703 017  
  • Een persoonlijke uitvaart...

    Ik schuif met een dampende kop koffie aan bij het overleg met mijn collega’s. Iedere ochtend verdelen we de overlijdensmeldingen die we die nacht of de avond ervoor hebben gekregen. “Dit lijkt ons een interessante uitvaart voor jou”, zijn mijn collega’s het direct eens. De melding betreft een jongen van begin dertig die totaal onverwacht is overleden. Zijn mannelijke partner, die de overlijdensmelding doorgaf, woont bij mij in de buurt. Op veel fronten sluit deze situatie aan bij mijn eigen situatie, wat het toch enigszins persoonlijke uitvaart maakt.

    Het went nooit
    Op het moment dat ik een melding aanneem, gaat bij mij de adrenaline stromen. Iedere keer weer. En dit is een extra spannende uitvaart. Want een onverwacht overlijden is toch vaak turbulenter dan wanneer mensen het overlijden aan zien komen. Ter voorbereiding van het gesprek rijd ik eerst langs het mortuarium, wat nerveus en zenuwachtig. Het hoort bij mijn werk, maar gek genoeg vind ik het mortuarium toch altijd een beetje eng.

    Het was een bekende
    Wat blijkt? Ik herken de overledene. Een grote vent van twee meter lang. Ik ben hem kort geleden in de stad tegengekomen. Hij was met zijn hond en we hebben elkaar even kort gesproken. Daarnaast herken ik hem als vaste bezoeker van de sportschool waar ik regelmatig sport. Even slikken. Wat ik al had verwacht... Dit maakt het voor mij echt een persoonlijke uitvaart.

    Intens en herkenbaar
    Na mijn bezoek aan het mortuarium rijd ik door naar het huis van zijn partner. Een lange, jonge jongen doet open. Hij stelt zich voor als Peter en ik voel direct een klik. Deels omdat ik mijn eigen angst zo goed herken in zijn situatie. Je bent jarenlang samen en dan ineens verlies je de persoon waarvan je zoveel houdt, zonder dat je nog iets tegen elkaar hebt kunnen zeggen. Peter is intens verdrietig, maar weet ook precies dat hij een persoonlijke uitvaart hij wil voor zijn dierbare partner. Het wordt dan ook een prachtig afscheid. Na afloop koester ik voor de eerste en enige keer de wens dat het contact hier niet stopt.

    De vriendschap bestaat nog steeds
    Elf jaar later leg ik een bos bloemen op het graf van mijn opa en oma. Op de terugweg loop ik, net als altijd, even langs het graf van de lange sporter van twee meter. Ik doe hem de groeten van Peter, tot op de dag van vandaag één van mijn beste vrienden.