De laatste rustplaats?

Op de meeste begraafplaatsen worden huurgraven uitgegeven. Je betaalt dan voor het gebruik van een plek, voor een bepaalde periode. De minimale grafrust in Nederland is 10 jaar, maar veel begraafplaatsen hanteren bij uitgifte van het graf een termijn van 20 of 30 jaar.

Na afloop van deze termijn, kunnen nabestaanden bijbetalen om de grafrechten met bijvoorbeeld 5 of 10 jaar te verlengen. Ook wanneer een tweede of derde persoon wordt begraven in een graf, waarvan op het moment van begraven binnen 10 jaar de grafrechten aflopen, zullen de grafrechten moeten worden verlengd.

Bovenstaande geldt overigens alleen voor particuliere graven; bij algemene graven is verlenging van de termijn normaal gesproken niet mogelijk.

Op een deel van de traditionele begraafplaatsen is het ook mogelijk een plek ‘voor eeuwig’ te kopen. Daarnaast geven de meeste natuurbegraafplaatsen alleen graven met eeuwigdurende grafrust uit.

Meer informatie over begraven, grafrechten en natuurbegraafplaatsen vind je hier.

De rol van de natuurbegraafplaats

Veel natuurbegraafplaatsen in Nederland garanderen eeuwigdurende grafrust. Veel mensen vinden het een prettig idee dat het graf nooit geruimd wordt. Bij uitgifte van het graf zijn de kosten vaak wat hoger dan op een traditionele begraafplaats, maar na enige tijd wordt de natuurbegraafplaats – doordat de grafrechten niet steeds verlengd hoeven te worden – voordeliger. Ook zijn er geen aparte onderhoudskosten.

Daarnaast worden er op een natuurbegraafplaats geen grafmonumenten geplaatst, behalve dan in het begin een gegraveerde houten schijf. Dat betekent ook dat er geen onderhoud door de nabestaanden nodig is; voor veel mensen een fijne gedachte.

Het gebeurt dan ook dat mensen ervoor kiezen om, wanneer de grafrechten van het graf van bijvoorbeeld hun partner, vader of moeder aflopen, hun overleden dierbare op te laten graven en opnieuw te begraven op een natuurbegraafplaats.

Meer informatie over (natuur)begraven vind je hier.

Cremeren na opgraving

Tegenwoordig wordt in Nederland ongeveer 68 % van de overledenen gecremeerd. Dertig jaar geleden was dit maar zo’n 47 %. Cremeren heeft dus een hoop terrein gewonnen ten opzichte van begraven.

Het komt regelmatig voor dat iemand wiens partner bijvoorbeeld 20 of 30 jaar geleden begraven is, zelf (inmiddels) de wens heeft om na overlijden gecremeerd te worden. Soms wordt er dan voor gekozen om de eerder overleden partner te laten opgraven en ook te cremeren, zodat uiteindelijk voor een gezamenlijke (as)bestemming gekozen kan worden.

Wat te doen met de grafsteen

Wanneer een graf geruimd wordt en er staat een monument op het graf, dan zijn er verschillende mogelijkheden. De rechthebbende van het graf kan ervoor kiezen afstand te doen van de steen, waarna deze vaak vernietigd wordt.

Een alternatief is om de steen aan te bieden voor hergebruik. Een lokale steenhouwer die aangesloten is bij Circle Stone beoordeelt dan of de steen geschikt is voor een nieuwe bestemming. Als dat zo is dan zal deze kosteloos afgehaald worden. Er staat geen vergoeding tegenover, maar de steen wordt niet vernietigd en krijgt een tweede leven. Daarmee is deze keuze een stuk duurzamer.

Daarnaast is het natuurlijk mogelijk om (delen van) de steen zelf een nieuwe bestemming te geven, bijvoorbeeld thuis of in de tuin.

Klik hier voor meer informatie over Circle Stone.

Column: Een dubbel afscheid

Vier jaar geleden verzorgde Koen het afscheid van een dame op leeftijd. Haar overleden man was dertig jaar eerder begraven in de buurt van Arnhem. De (klein)kinderen waren inmiddels uitgevlogen en de wens voor een crematie was ontstaan. Om ervoor te zorgen dat beide ouders toch weer herenigd zouden worden, werd meneer opgegraven en vond er een dubbel afscheid plaats, waarna ze beiden werden gecremeerd en een gezamenlijke as bestemming kregen. Koen schreef er een column over die je hier kunt teruglezen

Fotografie door Colette van Aggelen